مکان یابی مناطق مستعد و حفاظت شده جهت فعالیت های اکوتوریستی با استفاده از تکنیکهای تصمیم گیری چند معیاره (مطالعه موردی: استان همدان)
|
علیرضا ایلدرمی*1، علی دلال اوغلی2، محمد قربانی3، نگار بهمنی4 |
1- دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر 2- استادیار گروه جغرفیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، ایران 3- دانش آموخته کارشناسی ارشد زیستگاه ها و تنوع زیستی، واحد علوم و تحقیقات تهران 4- دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی جنگل دانشگاه ملایر |
|
چکیده: (6260 مشاهده) |
امروزه بررسی و شناخت مکانهای مستعد جهت کاربری اکوتوریسم یکی از موضوعات مهمی است که مورد توجه برنامهریزان صنعت توریسم قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، رتبهبندی مناطق مستعد و حفاظت شده جهت اجرای فعالیتهای گردشگری در استان همدان میباشد. به منظور بررسی شاخصهای مرتبط با مکانیابی مناطق مستعد از تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره (SAW، VIKOR، TOPSIS و آنتروپی) استفاده گردید. ابتدا 12 معیار شامل 5 معیار با اهمیت شامل پوشش گیاهی و حیات جانوری، زیرساختها، تمایل مردم محلی، امنیت و دسترسی به منطقه برای ارزیابی تعریف شد. برای وزندهی به معیارهای انتخاب شده از روش آنتروپی و ماتریسهای مقایسه زوجی استفاده شد. همچنین با روش VIKOR مناسبترین گزینه تعیین و با روش SAWو TOPSIS رتبهبندی مناطق صورت گرفت. در نهایت رتبهبندی این سه تکنیک با یکدیگر مقایسه و رتبهبندی نهایی مناطق با روش ادغام میانگین حسابی انجام گردید. با توجه به نتایج وزندهی به روش آنتروپی، شاخص پوشش گیاهی وحیات جانوری با رتبه 1 و وزن % 303/0 مهمترین عامل در رتبهبندی مناطق مستعد بودند. نتایج حاصله از بررسی روشهای فوق نشان داد که، منطقه حفاظت شده لشگردر ملایر بهترین منطقه جهت فعالیتهای اکوتوریسمی است. |
|
واژههای کلیدی: مکان یابی، اکوتوریسم، تصمیم گیری چند معیاره، همدان. |
|
متن کامل [PDF 175 kb]
(13 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1394/8/7 | پذیرش: 1394/8/7 | انتشار: 1394/8/7
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|