ایران به علت موقعیت لرزهخیزی و قرارگیری آن بر روی کمربند زلزله در برابر زمینلرزه بسیار آسیبپذیرمیباشد. سامانه خطوط لوله بهعنوان یکی از شریانهای حیاتی در کاهش یا افزایش خسارات بعد از زلزله ازجمله انفجارهای و آتشسوزیها، نقش کلیدی دارند. هدف از این تحقیق، بررسی خطر لرزهخیزی شهر تبریز بر اساس لایههای ورودی مختلف، با استفاده از منطق فازی و پهنهبندی خطر لرزهای است. با توجه به سازندهای زیرین شهر، مقاومت زمین در قسمتهای مختلف ازابعاد گوناگون عبور خطوط لوله گاز و ساختوساز با توجه به مناطق پرخطر در پهنهبندی خطر لرزهای، موردبررسی قرار گرفت. در ادامه با استخراج لایههای خطر مختلف در شهر و تلفیق لایهها، با چهار عملگر فازی نقشه خطرپذیری لولههای گاز تبریز را بعد از زلزله، استخراج کرده و علاوه بر برآورد آسیبپذیری خطوط لوله گاز در مناطق مختلف شهر به مقایسه این چهار عملگر پرداخته شد که درنهایت عملگر گاما به دلیل انطباق بیشتر با شرایط خطوط لولههای گاز و نقاط پیک جمعیتی و لرزهای، عنوان بهترین عملگر انتخاب گردید. نتایج این تحقیق نشانگر این مطلب است که مناطق مرکزی شهرتبریز آسیبپذیرتر از بقیه نقاط بوده و به خطوط لولههای گاز در این منطقه باید بیشازپیش ازلحاظ ایمنی و مقاومسازی توجه کرد.