گردشگری روستایی پایدار در پیرامون کلانشهرها با توجه به آنکه مقیاس کوچک و شکلی از گردشگری است، به توسعه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و کالبدی روستاهایی که در پیرامون کلانشهرها هستند، کمک شایانی مینماید. با توجه به افزایش جمعیت شهرها و وجود منابع طبیعی بدون استفاده در روستاهای کشور، گردشگری روستایی پایدار در دهههای اخیر در روستاهایی که در ایران در پیرامون کلان شهرها هستند، را با مشکل مواجه کرده است. ازاین رو هدف اصلی پژوهش، ارائه راهکارهای گردشگری روستایی پایدار پیرامون کلانشهرها است. روش پژوهش حاضر کمی از نوع پیمایشی است و شیوه گردآوری اطلاعات به صورت مطالعات کتابخانهای و میدانی با ابزار پرسشنامه است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها توصیفی- پیمایشی میباشد. جامعه آماری را ساکنان و مسافران روستای برغان تشکیل میدهند که با روش نمونهگیری هدفمند 148 نفر انتخاب شد. برای تعیین روایی پرسشنامهها از روایی محتوایی استفاده و همچنین برای تعیین پایایی پرسشنامهها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد، وضرایب نشان داد که ابزار جمعآوری اطلاعات از پایایی بالایی لازم برخوردار میباشد. به منظور بررسی فرضیات پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری روش الگویابی معادلات ساختاری SEM با کمک نرم افزار SmartPLS 3 وتحلیل SWOT استفاده گردید. نتایج نشان داد که عوامل قوت گردشگری روستای برغان در بخش گردشگری فرهنگی و جاذبههای اکوتوریستی، سرمایههای گردشگری تاریخی و همچنین وجود برخی امکانات و تاسیسات گردشگری در منطقه میباشد. جاذبههای فرهنگی شامل مراسم آداب و رسوم و رسوم فرهنگی، شیوه زندگی مردم، آیینهای مذهبی و تنوع غذایی میباشد. جاذبههای اکوتوریسیتی معطوف به مناطق گردشگری این روستا است. نقاط قوت تاریخی روستا در پل برغان و یا قلعه ایلخانی متمرکز شده است و تاسیسات گردشگری هم مرتبط با ایجاد استراحتگاههای گردشگری، مجتمعهای گردشگری و ... است. در بخش نقاط ضعف که گسترده نیز میباشد، عموماً در حوزه مشکلات اقتصادی مانند بیکاری، ضعف در مکانهای اقامتی و پذیرایی، مشکلات سرمایه گذاری، نوسانات اقلیمی و ... میباشد. فرصتهای گردشگری روستای برغان مجاورت روستا با مکانهای دیگری مانند آتشگاه است.